Waar blijft een waarachtig diplomatiek en breed verkennend initiatief voor vrede in Oekraïne?

Ceci n’est pas une paix. We kunnen het een kritische waarnemer van het schouwspel rond het conflict in Oekraïne nauwelijks kwalijk nemen dat hij zich tot een dergelijke Magritte-oprisping laat verleiden, als we zien hoe de stukken van een surrealistisch verhaal in elkaar worden gelegd.

Een verhaal waarin de wereldorde, of wat er nog van overschiet, op haar kop wordt gezet. Waar aartsrivalen zich plots vinden in opportunistisch en mercantiel instantgewin, vergelijkbaar met een vastgoeddeal. Waar de verwaande hopman het kruiperige gevlei van zijn patrouillevrienden met hoon en spot begroet. Een verhaal van een overmoedige agressor die zijn nostalgische droombeelden achternaholt. Van een belaagde leider die moet kiezen tussen de waardigheid van zijn land en de steun van een twijfelachtige bondgenoot. En van, surrealisme oblige, een Belg die vreesde de volle factuur van een broze vrede te moeten betalen.

Het artikel is te lezen op https://www.tijd.be/opinie/algemeen/vrede-in-oekraine-is-van-ons-allemaal/10642276.html